Over verloren vriendschap

Drie jaar geleden kon je me nog zien lopen met twee van mijn beste vriendinnen. We hadden plezier aan elkaar, een huilende schouder en we stonden elkaar dag en nacht bij met advies. Ik heb veel gehad aan die twee vriendinnen. Tijden waren moeilijk en ik kon altijd bij hen terecht. Het was een vriendschap zoals in de films. Meidenavonden met wijn, elkaar opzoeken als het moeilijk was en samen traditioneel naar festivals gaan. Dat waren tijden. Read more

Een compliment van een volslagen vreemde

Elk jaar opnieuw zie ik serieus op tegen de autokeuring. Nog geen enkele keer ben ik er meteen door en eindigt mijn bezoek daar niet. Dan ga ik naar de garage, opnieuw naar de keuring en duimen dat hij er dit keer wel door is. Enfin, je kent het probleem misschien ook wel. Om 16 uur was ik klaar met werken en ik repte mij meteen naar de keuring. Mijn timing zat goed, vlak achter mij plaatsten ze een kegeltje dat ze geen volk meer toelieten. Gelukkig was ik erbij. Ik zag het al als een goed teken. Read more

Ik wil een schoonmaakster aannemen

Ik overweeg om een schoonmaakster aan te nemen. Maar je hebt toch geen kinderen? Nee dat klopt, en toch wil ik een schoonmaakster. Ik ben het beu om mijn vrije tijd voor een groot deel te moeten hangen aan het huishouden. Zeker de grotere taken vallen mij meer en meer tegen. Het vegen, dweilen, de ramen lappen, alles afstoffen,… Niet dat ik een groot huis heb en dat het zo veel werk is maar toch zou het voor mij een enorme last van mijn schouders zijn. Read more

Mijn ochtendritueel

Naar aanleiding van Talitha’s blogpost besliste ik ook eens mijn ochtendritueel in kaart te brengen. Niet dat dit zo spectaculair is maar eigenlijk is het wel boeiend om te zien hoe elke mens anders en elk zijn eigen routines heeft. Ikzelf ben wel een routinepersoon, altijd al geweest. Ik plan en ik hou niet van verrassingen. Mijn ochtendritueel is dan ook steevast elke ochtend hetzelfde: kort en bondig. Read more

Mijn spiegelbeeld

Al van kleins af voelde ik de struggle van de wereld en ik. Ik paste nergens bij en al gauw voelde ik mij anders. Ik was vroeger niet echt gepest maar wel vaak genegeerd. Klasgenootjes wisten mijn bestaan wel maar lieten mij met rust. Nu vermoed ik dat ik te mysterieus was, onleesbaar en ontoegankelijk misschien. Dat deed natuurlijk pijn en bracht vooral veel onbegrip op bij mezelf. Maar ongelukkig was ik daardoor niet. Ik was een eenzaat en vond het best oké om vaker alleen te zijn, hoewel de strijd in mezelf bleef woelen. De strijd om erbij te horen en en niet anders te zijn. Read more

Onbeperkt boeken lezen op je Kobo e-reader

Jullie weten ondertussen dat ik wel een grote fan ben van lezen. Ik lees het hele jaar door maar toch merk ik dat ik meer lees naarmate de dagen langer worden en de zon warmer is. Mij nestelen in de tuin met mijn e-reader en een kopje koffie.. Heerlijk vind ik dat. Als het weer toch wat kouder uitvalt, durf ik er wel eens een dekentje bij halen, want er is gewoon niets leuker dan buiten zitten en lezen. Ik stootte onlangs wel op een probleem: ik ben namelijk door mijn voorraad e-reader boeken heen. Read more