Wanneer begin je nu best aan kinderen?

Ik ben zo’n type die graag alles uitplant. Zowel mijn dagen, mijn vakanties en mijn leven zijn in feite min of meer uitgepland. Dit is helemaal niet zo strikt als je misschien zou vermoeden, want ik ben best flexibel. Als er iets verandert, pas ik mij dan ook meestal zonder problemen aan. Toch heb ik die vaste planning nodig om rust in mijn hoofd te krijgen. Ik ben dan ook zo’n typische agenda-mens. 

Zelf moet ik de laatste tijd ook met echt veel rekening houden:

  • Ik werk voltijds, maar ondertussen solliciteer ik nog intern voor andere functies, wat toch ook weer drukte en planning met zich meebrengt;
  • Mijn webshop, een bijberoep waar ik veel plezier en tijd in stop;
  • Mijn studies, momenteel ben ik bezig met mijn eindstage van de lerarenopleiding;
  • Het huishouden, want dat hoort er nu eenmaal bij;
  • Fitnessen, ja, dat kost mij moeite en planning dus ik vermeld het ook maar even.

Deze zaken vragen dan ook wel wat organisatie en planning. Maar wat ik niet echt kan plannen, is wanneer de beste tijd is om aan kinderen te beginnen. Ik ben bijna 29 jaar en dat zorgt ervoor dat ik daar toch al min of meer ergens moet aan beginnen denken. Tikkende klok enzo. Soms voel ik mij klaar, maar soms (heel soms) ben ik te bang voor de veranderingen en trek ik mijn staart terug. Ik wacht nog wel even, denk ik dan. Maar meer en meer begin ik het gevoel te krijgen dat ik er nooit klaar voor zal zijn. Dan vraag ik me af wat ik het beste doe: toch gewoon inplannen of toch maar wachten en hopen dat het gevoel anders wordt.. Ik zie zeker wel een familie voor me binnen x aantal jaar, maar wanneer? Geen idee. Mijn man heeft trouwens ook geen idee, want natuurlijk plan ik dit niet alleen.

Maar die grote veranderingen zijn zo eng! Die verantwoordelijkheid, die impulsiviteit die minder wordt, je hele leven draait opeens niet meer om ons twee. Daarnaast las ik in een artikel dat je niet per se gelukkiger wordt van kinderen, wel dat je leven meer betekenis heeft. Dus mijn vraag:

Wanneer begin je er aan? Wat heeft ervoor gezorgd dat jij er toch aan begonnen bent (op dat tijdstip)?

5 Comments

  1. Irene
    January 24, 2018

    Moeilijk hé. Ik wil totaal nog geen kinderen, maar als het er nu plots toch van zou komen, dan is het zo. Ik vind het ook wel moeilijk om te bedenken wanneer ik er dan wel wil. Nu heb ik in mijn hoofd dat ik wil wachten tot ik 30 ben. Maar ja, als je dan meer dan één kindje wil, loopt het ook al op vind ik. Qua leeftijd dan. Ik denk eigenlijk ook niet dat ik ooit op een moment ga komen dat ik volmondig ga zeggen: NU ben ik er klaar voor. Ik had een collega die er nog niet klaar voor was, zelfs toen ze eindelijk zwanger werd en ik ken iemand die al vijf jaar klaar is voor kinderen. Als je het nog niet helemaal voelt is het oké hé. Dat geeft allemaal niet. Als je wel zeker weet dat je graag kinderen wil, dan zal het wel goed komen als je zwanger bent. Zelfs al denk je dat je er niet klaar voor bent.

    Reply
    1. Tammiej
      January 24, 2018

      Ik ben echt blij je reactie te lezen en te weten dat ik dus toch niet de enige ben. In mijn vriendenkring beginnen ze er ‘gewoon’ aan, maar ik denk daarvoor veel te veel. Ik kan dat niet, gewoon ergens aan beginnen. Ik heb net hetzelfde als jou! Ook rond mijn dertigste maar ik wil ook geen oude mama zijn (hoewel dit volgens sommigen al oud is) en dus moet het ook meteen lukken. En zo blijven die hersenkronkels krullen.
      Sommige zeggen dat dat moment wel zal komen, dat ik het wel zal voelen, maar ik denk dus van niet. Ik denk eerder dat het iets zal zijn van: oké nu of ik ben gewoon echt te oud :p

      Reply
  2. Michelle
    January 29, 2018

    Een vriendin vroeg ook laatst; hoe weet je dat je kinderen wilt en er klaar voor bent, wat voel je dan? Moeilijk te zeggen, want ik wist het gewoon. Ik had de welbekende ‘rammelende eierstokken’. Als je er écht klaar voor bent, denk ik dat je het weet en voelt (mijn ervaring). Daarnaast vind ik een bepaalde basis ook belangrijk (dat je het op kunt hoesten, een woning maar dat heb je bij mij ook al kunnen lezen ;))

    Reply
    1. Tammiej
      January 29, 2018

      Ik weet dus gewoon echt niet of ik ooit dat gevoel zal hebben. Tijd zal dit wel uitwijzen zeker? Ik hoor inderdaad bij veel mensen hetzelfde. Ik hoor ook van mensen dat ze er gewoon aan beginnen (iets wat ik nooit zou kunnen, ‘gewoon’ er aan beginnen). Maar ik haal alleszins veel inspiratie uit jouw blogberichten, bedankt daarvoor! 🙂

      Reply
  3. Samaja
    February 14, 2018

    O, wat is dit herkenbaar! Ik worstel zelf al een aantal jaar met wat ik ‘de grote vraag’ noem. Ik weet niet of ik kinderen wil en pieker me daar bij momenten suf over. Ik zie vriendinnen die eraan beginnen, gewoon omdat het voor velen de logische volgende stap is, en sommigen zijn er dan ook helemaal niet op voorbereid met alle gevolgen vandien… Er gewoon maar aan beginnen zonder goed te weten hoe of wat, dat risico durf ik dan ook niet nemen. Ik denk dat het heel gezond is dat jij er goed over nadenkt, dat zouden meer mensen moeten doen. Succes met je keuze en sowieso heb je nog tijd hoor!

    Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *